هوا دلپذیر شد، گل از خاک بر دمید
پرستو به بازگشت، بزد نغمهی امید
ز بازی ابر و مهر، به نیلی سپهر ژرف
به هر لحظهی تازهای، نمایان شود شگرف
به جوش آمدست خون، درون رگ گیاه
بهار خجسته فال، خرامان رسد ز راه
به خویشان و دوستان، به یاران آشنا
به مردان تیز خشم، که پیکار میکنند
به آنان که با قلم، تباهی دهر را
به چشم جهانیان، پدیدار میکنند
به بانوی سوگوار، که در ماتم شهید
بنالید و زان نوا، دل عالمی تپید
بهاران خجسته باد
و این بند بندگی، و این بار فقر و جهل
به سرتاسر جهان، به هر صورتی که هست
نگون و گسسته باد
شعر: عبدالله بهزادی – آهنگ: اسفندیار منفردزاده
خوانندهها: علی برفچی، عبدالله و ابوالفضل قهرمانی،
فرهاد مافی، حسن فخار، پدرام اکبری و اسفندیار منفردزاده
mp3 – Constant Bitrate (CBR) 32kbps
پ.ن: تاریخچه سرود بهاران خجسته باد.
پ.ن.۲: شاعر سرود بهار.
برچسبها: کرامت دانشیان, ۱۳۵۷, ۲۲بهمن, انقلاب ایران, خسرو گلسرخی, عباس سماکار
