۴۸۶

By بهمنانه

همواره دل‌ام می‌خواسته به گاه برداشتن گامی نو در راستای زیستن و رستن، نیم‌نگاهی به گذشته‌ای که گذرانده‌ام داشته باشم. و این آروز کم‌تر میسر شده! چرا که هراس از بد بودن دیروزم، چنان دیو سپیدی‌ست که چشمان مست و خمار نگاه‌ام را رستمی باید.

يك پاسخ برايش بگذاريد